Ansin dúirt Íosa leis na Giúdaigh a chreid ann, “Má fhanann sibh i mo bhriathar, is sibh mo dheisceabail dáiríre. Agus beidh aithne agaibh ar an bhfírinne, agus saorfaidh an fhírinne sibh.” D’fhreagair siad é, “Is sliocht Abrahám muid, agus ní raibh muid riamh i ndaoirse ag aon duine. Conas is féidir leat a rá, ‘Saorfar sibh’? D’fhreagair Íosa iad, “Amen, a deirim libh, is sclábhaí ag an bpeaca é cibé duine a dhéanann peaca. Agus ní fhanann sclábhaí sa teach go deo, ach fanann mac go deo. Dá bhrí sin, má shaorann an Mac sibh, beidh sibh saor dáiríre.” (John 8: 31-36)
Ar thug tú faoi deara riamh gurb iad na daoine a dhéanann iarracht an gníomh is “saor in aisce” a bheith faoi cheangal uaireanta? Anseo, bhí Íosa ag tabhairt aghaidh ar na ceannairí Giúdach a bhí muiníneach as go raibh siad sliocht Abraham. Shíl siad go raibh siad saor, ach níor thuig siad cé chomh ceangailte agus a bhí siad.
Leanann Íosa ar aghaidh ag tabhairt aghaidh ar a ngéibheann don pheaca. Ní raibh sé ag iarraidh náire ná ciontacht a chur orthu. Bhí sé ag cur na fírinne i láthair dóibh mar go raibh grá aige dóibh. Is í an fhírinne go bhfuil Dia ag iarraidh a leanaí saor in aisce! Sin é an fáth go bhfuil an oiread sin saoirse i ngéilleadh do Chríost.
Ach, uaireanta is féidir linn a bheith díreach mar an gcéanna leis na ceannairí seo má táimid macánta. Chuir mé an cheist orm féin, “Agus an oiread sin saoirse le fáil i gCríost, cén fáth a bhfuil an oiread sin creidmheach atá fós faoi cheangal?” le ceangaltas an pheaca, andúile, eagla, neamhchinnteacht, uaigneas, eagla roimh chliseadh, náire, ciontacht… leanann an liosta seo ar aghaidh.
Uaireanta coinníonn na bealaí smaointeoireachta a tugadh anuas chugainn ó na tuismitheoirí nó na seantuismitheoirí sinn i ngéibheann. Rudaí go simplí a chreidimid nó a ghlacaimid mar “ghnáth”. Cosúil leis an mbean a ghearr an deireadh den liamhás, fuair sí amach nach ndearna a seanmháthair é sin ach toisc go raibh pana beag oigheann aici.
Uaireanta cuireann na rudaí is dealraitheach neamhaireach isteach orainn agus coimeádann siad sinn ó shaoirse Dé. Léigh mé alt suimiúil faoin gcaoi a bhfuil tionchar ag leithead dhá chapall carbad Rómhánach ar thaisteal spáis nua-aimseartha. Go bunúsach rinne na carbaid Rómhánacha sracadh ar na bóithre agus chun go dtiocfadh vaigíní eile slán gan rothaí ná acastóirí a bhriseadh b'éigean iad a thógáil de réir na dtoisí céanna sin. Tugadh leithead an rotha seo síos sa deireadh, rud a chuir isteach ar acastóirí na dtramanna, rud a chuirfeadh isteach sa deireadh ar leithead an roth iarnróid nua-aimseartha. Sa deireadh tógadh tolláin trí sléibhte do na gluaisteáin iarnróid nua-aimseartha seo a iompraíonn páirteanna do spásárthaí nua-aimseartha. B'éigean na píosaí roicéad spáis a theorannú ó thaobh méide le dul tríd na tolláin sin agus iad á seoladh chuig radharc an tseolta.
Díreach mar a tharla leis na ceannairí reiligiúnacha seo in Eoin 8, ba é teagmháil leis an mBriathar (Íosa) a thug aghaidh ar a ngéibheann. Ní bhíonn aghaidh ar ár dteorainneacha agus ar ár ngéibheann féin ach amháin nuair a chloisimid fírinne Dé. Ba mhaith le Dia a chlann a bheith saor!
A Athair Neamhaí, taispeáin dom réimsí i mo shaol inar féidir liom a bheith ag siúl i ngéibheann agus nach dtuigim fiú é. Is mian liom an tsaoirse atá ar fáil dom in Íosa. Treoraigh mé isteach i do saoirse. In Ainm Íosa, Amen.
