Transformasi ing Wektu Nyata
Aku ngerti kepriye rasane gumantung marang Gusti. Aku tuwuh ing kulawarga pecandu alkohol ing Kenya, aku masrahake uripku marang Gusti Allah sajrone kegiatan Kristen ing SMA-ku. Wiwit wektu iku, aku wiwit ndedonga lan pasa kanggo wong tuwaku lan sangang sedulurku.
Sawisé lulus SMA, aku kerja dadi guru lan melu tim penginjilan. Ing sawijining dina, tim kasebut ngladèni ing désa asalku, lan wong tuwaku lan adhiku lanang nampa Yésus minangka Gusti lan Juru Slamet.
Lawang banjur dibukak kanggo aku nerusake pendhidhikanku ing India. Nalika mabur menyang India, aku ndedonga marang Gusti Allah, “Duh Gusti, Paduka sampun maringi bocah desa miskin ing rencana Paduka. Menawi Paduka njagi kula lan ndadosaken studi kula sukses, kula badhe ngladeni Paduka salami gesang kula.” Aku ora ngerti apa tegese pandonga kasebut.
"Ngabdi marang Bangsaku"
Nalika sinau kanggo gelar Sarjana Perdagangan, aku mimpin persekutuan mahasiswa internasional ing India Lor lan, karo mahasiswa liyane, ngedegake persekutuan ing Universitas Punjab lan nandur papat jemaat liyane. Ing bis sewengi nalika lelungan kanggo misi khotbah, Gusti kanthi jelas ngendika marang aku, "Aku wis nimbali kowe supaya lunga ngladeni umate." Sanajan apik krungu saka Gusti, tembung iki ora nglipur babar pisan. My rencanane yaiku kerja full time, entuk akeh dhuwit, lan ndhukung wong kanggo nindakake pakaryan pelayanan. Aku ndedonga, “Gusti, mugi paringana kula sepuluh taun kanggo nyambut damel, mbangun omah kanggo ibuku lan aku dhewe lan tuku mobil, banjur aku bakal ngladeni Panjenengan kanthi wektu penuh.”
Gusti Allah sabar banget karo aku. Sauntara aku pasa lan ndedonga, luwih cetha adzan kasebut. Nalika wektune bali menyang Kenya, aku ndedonga supaya Gusti Allah nuntun aku menyang gereja sing bakal nggunakake hadiahku kanggo nggedhekake kerajaan. Gusti Allah nindakake.
Ing wulan Juni 1993, aku dadi bagéan saka pakumpulan pemuda sing rame ing DOVE Nairobi ing ngendi aku ketemu karo katresnanku, Violet. Aku lan Violet nikah ing taun 1995 lan miwiti kelompok sel ing omahku. Aku diangkat dadi pinisepuh lan banjur dadi pendeta madya ing sangisore pimpinan Ibrahim lan Diane Omondi.
Senajan aku sibuk nggabungake pelayanan karo karir ing administrasi rumah sakit, aku ora lali karo panggilan Gusti Allah. Aku uga ora bisa lali karo desaku, Kadawa, ing ngendi luwih saka 40 persen warga desa kena HIV/AIDS. Ing taun 2005, tim medis ngunjungi desaku. Salah sawijining pimpinan ujar, "Yen ora ana sing ditindakake, desa iki bakal sirna sajrone sepuluh taun."
Aku ngerti mung pelayanan holistik sing bisa ngowahi narasi kasebut. Ing taun 2006, tema Konferensi Kepemimpinan Internasional DOVE sing dakrawuhi yaiku "Nduduki lan Ngembangake." Ing dina pungkasan konferensi, Gusti ndhawuhi aku supaya miwiti klompok sel ing Desa Kadawa papan aku gedhe. Kanthi manut, aku miwiti gereja sel ing omah ibuku. Pitung sasi sabanjure, klompok kasebut wis tuwuh dadi telung puluh wong lan dheweke pengin miwiti kebaktian Minggu.
Ing Desember 2007, aku lan bojoku pindhah menyang desa kanggo nglakoni pelayanan full-time. Kelangan kerjaan lan pindhah saka kulawarga gereja pancen ora gampang. Kita ora nampa dhukungan finansial kanggo pindhah iki, mula kita mung gumantung marang Gusti Allah lan mung marang Gusti Allah. Nanging iki dadi apik. Gusti Allah pancen Yehuwah Jireh, Panyedhiya kita.
Penanaman Gereja Diwiwiti!
Wiwit gereja pisanan diwiwiti ing taun 2008, Gereja Komunitas Restorasi DOVE wis berkembang dadi jaringan rolas jemaat. Gusti ngluwari akeh wong saka pepeteng, tumindak amoral, kecanduan narkoba, lan ilmu sihir. HIV/AIDS, kolera, lan infeksi liyane saya mudhun amarga owah-owahan prilaku. Kasus malaria wis suda liwat distribusi kelambu lan kanthi mbusak grumbulan ing sekitar omah. Sensus paling anyar nuduhake pangarep-arep urip ing desa kasebut wis mundhak saka 37-40 taun dadi 45-60 taun. Luwih saka telung puluh bocah yatim piatu wis bisa sekolah amarga kemitraan ilahi. Para randha sing mlarat diurus; lahan teles sing ora ngasilake panganan saya subur kanthi panen. Aku lan bojoku miwiti Sekolah Kristen Victory sing saiki duwe luwih saka 600 siswa lan dikenal amarga kaunggulan ora mung ing akademik nanging uga musik, drama, lan olahraga. Transformasi Kadawa iki ora bakal kedadeyan tanpa pandonga lan sumber daya finansial saka kulawarga DOVE lan kemitraan ilahi liyane.
Nalika kita nyawang mangsa ngarep, kita pitados marang Gusti supaya luwih akeh gereja sing bakal ditandur, luwih akeh wong sing bakal digayuh Injil lan luwih akeh urip sing bakal diowahi - kabeh kanggo kamulyane Gusti.
GRATIS sumber tanduran gréja kene
Babagan Hesbone lan Violet Odindo
Hesbone lan Violet minangka direktur DOVE Kenya lan uga njabat ing Dewan Apostolik Internasional DOVE lan Dewan Apostolik DOVE Afrika.