การไว้อาลัยเชิญชวนให้เราเข้าสู่ชีวิตที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น
โดยสตีฟ โปรโคปชัค
ดูเหมือนว่าไม่ว่าเราจะเผชิญกับการสูญเสียหรือความโศกเศร้าที่รุนแรงเพียงใด หลายคนก็คาดหวังว่าเราควรจะ "ผ่านมันไปได้" ภายในสามเดือนหรือเร็วกว่านั้น เราเริ่มหมดความอดทนกับคนที่ใช้เวลานานกว่านั้นในการโศกเศร้ากับการสูญเสียคนที่เรารักหรือการสูญเสียใดๆ ก็ตาม เราต้องการให้ผู้คน "ก้าวต่อไป" ในขณะที่เราโหยหาชีวิตที่จะกลับมาสู่ "ความปกติ" ที่สบายใจ แต่ความปกติคือเป้าหมายของการโศกเศร้าและการสูญเสียจริงๆ หรือไม่?
ในหนังสือ ศรัทธาที่แท้จริงแกรี่ โธมัส เขียนว่า “การไว้ทุกข์ทำให้เรามีชีวิตที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น” ในความเป็นจริง เขาพูดไปไกลถึงขนาดว่าการไว้ทุกข์จะไม่สิ้นสุดจนกว่าเราจะไปถึงสวรรค์ “การไว้ทุกข์เป็นบ่าวของการกลับใจ และการกลับใจเป็นประตูสู่ความอ่อนน้อมถ่อมตน” คุณเห็นด้วยหรือไม่? เราอาจไม่รู้จักความสุขของการเฉลิมฉลองหากไม่รู้จักความสูญเสียที่เกิดขึ้นจากความโศกเศร้าและช่วงเวลาที่ผิดปกติ
เราแต่ละคนถูกสร้างขึ้นมาเพื่อโลกในปฐมกาลบทที่ 1 และบทที่ 2 แต่เรากลับพบว่าตัวเองกำลังใช้ชีวิตอยู่ในโลกในปฐมกาลบทที่ 3 ซึ่งเป็นโลกที่ตกต่ำ การใช้ชีวิตนอกสวนเอเดน ซึ่งเคยมีชีวิตที่สมบูรณ์แบบ งานที่สมบูรณ์แบบ ความสัมพันธ์ที่สมบูรณ์แบบ และการเดินร่วมกับพระเจ้าอย่างสมบูรณ์แบบ ก่อให้เกิดความเจ็บปวดและความทุกข์ทรมาน ปัจจุบัน เราอาศัยอยู่ในโลกที่เต็มไปด้วยบาป โรคภัย ความตาย และความเศร้าโศก
ในช่วงเวลาที่ดี เรามักคิดว่าเราเป็นผู้ควบคุมชีวิต เราควบคุมครอบครัว เงิน งาน และชีวิตของเรา แต่เมื่อเกิดวิกฤตหรือโศกนาฏกรรมขึ้น เราจะรู้ได้อย่างรวดเร็วว่าเรากำลังควบคุมอยู่ ไม่ ควบคุมทุกสิ่งทุกอย่างได้ ซึ่งรู้สึกอึดอัดและผิดปกติมาก เมื่อเราไม่สามารถเข้าใจสถานการณ์ต่างๆ ได้ เราก็จะมองหาบางสิ่งบางอย่างหรือใครบางคนที่จะตำหนิ ในที่สุด เราอาจตำหนิพระเจ้า โดยอาศัยเหตุผลที่ว่า “พระองค์คือพระเจ้า ดังนั้นพระองค์จึงสามารถป้องกันสิ่งนี้ได้”
ชาวฮีบรูสามคน
ในดาเนียลบทที่ 3 เศดรัก เมชาค และอาเบดเนโก ต้องเผชิญกับความตายอย่างแน่นอนในเตาไฟที่ลุกโชนในมือของเนบูคัดเนสซาร์ พวกเขาเต็มไปด้วยศรัทธาและบอกกับผู้กล่าวหาพวกเขาว่า “ถ้าเราถูกโยนเข้าไปในเตาไฟที่ลุกโชน พระเจ้าที่พวกเราปรนนิบัติสามารถช่วยเราให้พ้นจากมือของท่านได้ ข้าแต่กษัตริย์” จากนั้นพวกเขายังกล่าวอีกว่า “แต่ถึงแม้เขาจะไม่ทำ เราก็อยากให้ท่านทราบว่า ข้าแต่กษัตริย์ เราจะไม่ปรนนิบัติพระเจ้าของท่านและจะไม่บูชารูปเคารพของพระเจ้าที่ท่านสร้างขึ้น”
ชายทั้งสามคนนี้ไม่คุ้นเคยกับความเจ็บปวดและความทุกข์ทรมาน พวกเขามีศรัทธาในการปลดปล่อย แต่พวกเขาก็เตรียมพร้อมสำหรับผลลัพธ์ที่แตกต่างออกไป พวกเขารู้ว่าจะต้องชนะอยู่ดีไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม คำพูดที่ว่า “แต่ถึงแม้ว่าเขาจะไม่ชนะ” สะท้อนใจอย่างลึกซึ้งเมื่อเราโหยหาผลลัพธ์บางอย่าง แต่กลับได้รับผลลัพธ์ที่แตกต่างออกไป
พระเยซูทรงอธิษฐานในสวนเกทเสมนีเพื่อขอกำลังที่จะอดทนต่อสิ่งที่จะเกิดขึ้นในอนาคต อิสยาห์ 53 อธิบายอย่างตรงไปตรงมาว่าพระองค์จะต้องทนทุกข์กับการถูกปฏิเสธ ความเศร้าโศก ความทุกข์ยาก การถูกตี ทุบตี การลงโทษ และบาดแผลสาหัส พระองค์นิ่งเฉยในความทุกข์ยากนั้นและทรงรับเอาสิ่งเหล่านี้ทั้งหมดเพื่อคุณและฉัน พระองค์ทรงทนทุกข์ทรมานบนไม้กางเขนเพื่อให้การรักษา การช่วยให้รอด และการฟื้นคืนชีพของเราสำเร็จลุล่วง
พวกเราส่วนใหญ่เคยประสบกับโศกนาฏกรรมหรือความเศร้าโศกในบางครั้ง สำหรับบางคน ความเจ็บปวดนั้นยิ่งใหญ่กว่ามาก สดุดี 34:19 กล่าวว่า “คนดีไม่สามารถหนีพ้นปัญหาทั้งหมดได้ เขาเองก็มีปัญหาเช่นกัน” งานศพครั้งแรกของฉันในฐานะศิษยาภิบาลที่ได้รับการแต่งตั้งเป็นศิษยาภิบาลเป็นงานศพของเด็กหญิงวัย 8 ขวบที่ถูกรถบรรทุกชนบนถนนที่พลุกพล่าน ฉันเคยจัดงานศพให้กับภรรยาของศิษยาภิบาลที่เสียชีวิตก่อนวัยอันควรและเพื่อนหลายคนที่ฆ่าตัวตาย งานศพเหล่านี้ทำให้เราต้องเผชิญกับความจริงอันโหดร้ายทางอารมณ์ เราไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อรับมือกับความสูญเสียครั้งใหญ่เช่นนี้ พระเจ้าไม่ได้ทรงสร้างเราด้วยเจตนาที่จะให้เราอาศัยอยู่ในโลกที่ตกต่ำซึ่งเราประสบกับโศกนาฏกรรมและการสูญเสียที่เลวร้ายซ้ำแล้วซ้ำเล่า
ฉันไม่เชื่อว่าพระเจ้ามีพระประสงค์ที่จะเริ่มต้นสิ่งใดๆ ที่จะทำร้าย ทำร้าย ทำให้เกิดโรค ก่อให้เกิดการสูญเสีย หรือทำให้เราเสียชีวิตก่อนวัยอันควร ความรักของพระเจ้าที่มากเกินควร ไม่อาจจินตนาการได้ ไม่มีเงื่อนไข และไม่ลดละจะไม่เริ่มต้นสิ่งใดๆ ที่ขัดต่อความรัก ความเคารพ และการยอมรับสิ่งที่พระองค์สร้างสรรค์ เมื่อได้ข้อสรุปแล้ว เราก็มีคำถามอีกข้อที่จะต้องตอบ พระเจ้าสามารถใช้โศกนาฏกรรมเหล่านี้ในชีวิตของเราได้หรือไม่ ใช่ พระองค์ทำได้ แม้ว่าพระองค์จะไม่ได้ทรงสร้างสถานการณ์เหล่านี้ แต่พระองค์ก็ทรงใช้สิ่งเหล่านี้เพื่อสร้างความแข็งแกร่ง ความอดทน และการเติบโตส่วนบุคคลภายในตัวเรา
แล้วอะไรคือสิ่งที่เกิดขึ้นจริงกับความโศกเศร้า การสูญเสีย และโศกนาฏกรรม?
ในช่วงเวลาแห่งความเศร้าโศก การสูญเสีย และโศกนาฏกรรม เราจะค้นพบตัวตนที่แท้จริงของเรา แรงกดดันที่ไม่ปกติจะช่วยให้เราค้นพบสิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในจิตวิญญาณของเรา หากมีความกลัว ความกลัวนั้นจะปรากฏออกมา หากมีความโกรธ ความกลัวนั้นจะปรากฏออกมาเช่นกัน หากมีศรัทธา ความกลัวนั้นจะปรากฏออกมาเช่นกัน ลองนึกถึงสิ่งที่เปิดเผยในตัวคุณในช่วงเวลาที่ยากลำบาก มีคนกล่าวไว้ว่า แม้ว่าเราจะรักช่วงเวลาปกติที่แสนสบาย แต่การเติบโตส่วนบุคคลในระดับสูงสุดจะเกิดขึ้นในช่วงเวลาที่ยากลำบาก
ในปี 1994 นักวิทยาศาสตร์ได้สร้างการทดลองที่เรียกว่า Biosphere 2 ซึ่งเป็นสภาพแวดล้อมจำลองที่มีขนาดเท่ากับสนามฟุตบอลสองสนามในรัฐแอริโซนา ภายใน Biosphere นี้มีสภาพแวดล้อมจำลองขนาดเล็กที่ประกอบด้วยทะเลทราย ป่าฝน และแม้แต่มหาสมุทร สภาพอากาศแทบทุกประเภทสามารถจำลองได้ ยกเว้นสภาพอากาศที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ ใครจะสนใจลมและทำไมฉันถึงต้องพูดถึงเรื่องนี้ ในการทดลอง พบว่าหากไม่มีแรงกดดันจากลม ลำต้นของต้นไม้จะอ่อนแอและโค้งงอลง ทำให้ไม่สามารถรับน้ำหนักของตัวเองได้ ลมเป็นปัจจัยกดดันตามธรรมชาติที่ทำให้ต้นไม้และระบบรากแข็งแรงขึ้น ฉันเชื่อว่าลมแห่งชีวิตก็ทำแบบเดียวกันนี้กับเรา ลมทำให้เราเติบโตและแข็งแรงขึ้น
โซลูชันทางพระคัมภีร์
ในกิจการ 27:15-29 เปาโลพบว่าตัวเองต้องเผชิญกับเรือแตก ไม่ต้องสงสัยเลยว่านี่เป็นสถานการณ์ที่ทำให้เกิดความเครียด แต่มีบทเรียนบางอย่างที่เราสามารถเรียนรู้จากโศกนาฏกรรมครั้งนี้ได้
- บางครั้งในช่วงเวลาที่ยากลำบากของชีวิต การล่องลอยคือปฏิกิริยาแรกของเรา อย่าหลงทางไปจากพระเจ้า หากคุณจะหลงทาง จงหลงทางไปหาพระองค์ หากเราเพียงแค่ทำตามความรู้สึกของเราเอง เราก็จะหลงทางไปในเส้นทางที่ไม่แน่นอน ไม่ว่าลมจะพัดพาเราไปที่ไหนก็ตาม ในยามเศร้าโศก เราต้องคอยให้ความจริงของพระเจ้า เข็มทิศของพระองค์อยู่ใกล้ๆ เสมอ ความจริงของพระเจ้าจะช่วยให้เราเดินไปในทิศทางที่ถูกต้อง
- อย่าทิ้งความจริงหรือทิ้งสิ่งที่คุณเรียนรู้ในช่วงชีวิตที่ไม่มีวิกฤตหรือโศกนาฏกรรม. มันเป็นช่วงเวลาที่พวกมันมีประโยชน์มากที่สุดและต้องนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์ กิจการ 27:18.
- อย่าหมดหวัง. เชื่อเถิดว่าพระเจ้าทรงควบคุมทุกอย่าง อย่ายอมแพ้ต่อภาวะซึมเศร้า ความโกรธ หรือการตำหนิที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง แน่นอนว่าโศกนาฏกรรมจะนำมาซึ่งความเศร้าโศกหรือความโกรธ เราต้องเผชิญกับความคิดและความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความเจ็บปวด แต่เราควรเลือกที่จะไม่โกรธต่อไป แต่ควรจัดการกับความรู้สึกเหล่านี้จนกว่าจะถึงจุดที่สงบสุข กิจการ 27:20
- ความกลัวจะเพิ่มความปรารถนาที่จะกระโดดเรืออย่าทำ แต่ให้ทิ้งสมอแห่งความหวังเสีย ตระหนักถึงความรู้สึกของคุณและมอบใจและกายของคุณให้กับพระเจ้าอีกครั้ง กิจการ 27:29
- ยืนนิ่ง มั่นคง ไว้วางใจพระเจ้า และอย่าตัดสินใจเรื่องสำคัญในชีวิตระหว่างช่วงวิกฤต คู่รักบางคู่หย่าร้างกันเพราะความเศร้าโศกเสียใจหรือเพราะความผิดพลาดจากการโยนความผิดให้คนอื่น จงรู้ไว้ว่าเราสามารถไว้วางใจพระเจ้าได้ จงอย่าหวั่นไหว กิจการ 27:25
- รู้ว่าคุณเป็นของใครและเป็นของใครจงรู้ไว้ว่าท่านมีทูตสวรรค์ผู้พิทักษ์ซึ่งยืนอยู่เคียงข้างท่านด้วย ท่านไม่จำเป็นต้องกลัว กิจการ 27:23
ขั้นตอนต่อไปของการรักษา
- จงซื่อสัตย์กับความคิดและความรู้สึกของคุณ แต่คงความถ่อมตัวและคุณธรรมสูงไว้ อย่าตัดสินใจโง่ๆ เมื่อคุณรู้สึกเจ็บปวด ตกใจ หรือการปฏิเสธ
- พบศิษยาภิบาลหรือผู้ดูแลฝ่ายจิตวิญญาณของคุณเพื่อขอคำแนะนำหากจำเป็น น่าทึ่งมากที่คนเหล่านี้สามารถแบ่งปันและช่วยเหลือคุณได้ อย่าละเลยแม้แต่น้อยเมื่อพูดคุยเกี่ยวกับความเป็นจริงในปัจจุบันของคุณ
- แบ่งปันเรื่องราวของคุณอย่างเต็มที่ที่สุดเท่าที่คุณทำได้ อย่าซ่อนมันไว้และถอยกลับไปสู่การต่อสู้ภายในตัวเอง จงเปิดใจและหาเพื่อนที่พร้อมรับฟังโดยไม่เสนอความคิดเห็นหรือตัดสินอะไรมากมาย
- รับผิดชอบต่อกระบวนการรักษาของคุณ อย่าติดขัดอยู่เพียงด้านใดด้านหนึ่ง จงก้าวเดินต่อไป หากคุณพบว่าตัวเองกำลังถอยหลัง ให้รีบขอความช่วยเหลือ นี่ไม่ใช่เวลาที่จะทำตัวเป็นฮีโร่หรือเป็นผู้โดดเดี่ยว
- สังเกตสัญญาณของความเศร้าหรือภาวะซึมเศร้าที่ยาวนาน จำไว้ว่าพระเยซูทรงร้องไห้ที่หลุมฝังศพของลาซารัส ไม่นานหลังจากนั้น การฟื้นคืนพระชนม์ ชีวิต และความหวังก็ปรากฏขึ้น
เมื่อเราเปลี่ยนจากอาการตกใจ ไปสู่การปฏิเสธ ไปสู่ความโกรธ ไปสู่การต่อรอง ไปสู่ความเศร้า ไปสู่การยอมรับwe ต้องเคลื่อนไหวต่อไป เพื่อที่จะไปถึงขั้นตอนการลงทุนซ้ำ ขั้นตอนการลงทุนซ้ำคืออะไร ความโศกเศร้าสามารถเกิดขึ้นได้จากภายในและจากตัวบุคคลเอง การลงทุนซ้ำคือเมื่อเราตระหนักถึงความจำเป็นในการเข้าไปช่วยเหลือผู้อื่นที่กำลังโศกเศร้า และเริ่มก้าวต่อไปในลักษณะที่มีสุขภาพดีและเป็นประโยชน์ต่อชีวิต
ในการปิดท้าย เรามาทบทวนอาดัมกันอีกครั้ง แม้ว่าเราจะอาศัยอยู่ในโลกตามปฐมกาลบทที่ 15 แต่สิ่งสำคัญคือต้องชี้ให้เห็นว่าเราไม่ได้ถูกทิ้งไว้ที่นั่น ใน XNUMX โครินธ์ XNUMX เราได้รับการบอกกล่าวว่าในอาดัม ทุกคนต้องตาย แต่ในพระคริสต์ ทุกคนกลับมีชีวิตขึ้นใหม่ เรามั่นใจได้ว่าคนตายจะฟื้นคืนชีพ จากความเศร้าโศก ความเสียใจ และการสูญเสียทุกอย่าง มีการฟื้นคืนชีพตามที่สัญญาไว้
ใน 45 โครินธ์ 48 ข้อ 15-XNUMX เปิดเผยว่าตอนนี้เรามีอาดัมคนที่สอง “วิญญาณผู้ให้ชีวิต” อาดัมคนใหม่ พระเยซู มาจากสวรรค์เพื่อเอาชนะความตาย นรก หลุมฝังศพ และความทุกข์และการสูญเสียทั้งหมดที่เกิดขึ้นพร้อมกับมัน
เราอาจอยู่ในหุบเขาที่ไม่คุ้นเคยชั่วคราว สดุดี 23:4 เตือนเราว่าในความเศร้าโศกและความตายมีหุบเขาและเงา แต่เราไม่จำเป็นต้องกลัวเพราะพระเจ้าอยู่กับเรา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการปลอบโยนผู้ที่โศกเศร้า ขอให้เราเรียนรู้ที่จะวางใจพระเจ้าอย่างแท้จริงแม้ในช่วงเวลาแห่งความเศร้าโศก พระองค์สามารถนำเราผ่านพ้นไปได้
